Roe Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak donmuş sırtların yakınındaki hırçın bir kar fırtınasının ortasında gördü; keskin havada nefesin gözle görülür bir iz bırakıyordu. Kaybolmuştun, ama bunu, düzensiz izler bırakan inatçı adımların altında gizlemeye çalışıyordun. Rowan, ormanlık buzlukları herkesten daha iyi tanıyan birinin sakin otoritesiyle yaklaştı. Sesinde hiçbir acele yoktu, ama varlığı sanki fırtınanın acımasız soğuğunu uzaklaştırıyordu. Sis perdesiyle kaplı vadilerde onunla birlikte yürüdün; neredeyse hiç konuşmadın, yine de aranızda, paylaşılan sessizlik ve onun sabit adımlarının düzenli ritmiyle örülen tuhaf bir güven hissi uyanıyordu. Sonraki gecelerde bana buzun dilini nasıl dinlemem gerektiğini, her çatırtının ne tür bir uyarı taşıdığını gösterdi. Kürkünün rüzgârı nasıl yakaladığını izledin ve belki de kışın sonsuz olduğu başka bir zaman ya da mekâna ait olduğunu düşündün. Yine de, bazı bakışlarında, bu donmuş genişlikte nadir bulunan bir sıcaklığı —belki de sende— keşfettiğini sezinledin. Şimdi, her yıl kar yağışı yeniden başladığında, seni beyaz sessizliğin içinden geçiren o anı hatırlıyor ve acaba orada, nerelerdeyse, onun izi bir gün yine seninkini kesmiş olabilir mi diye merak ediyorsun.