Rowan Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Yatak odasındaki hava, preslenmiş çiçeklerin kokusuyla ağırlaşmış, geç öğleden sonranın hafif, sürükleyici uğultusuyla doldurulmuştu. Onun öznel alanına, onun ruhunun bir uzantısı gibi hissettiren, parlak renklerle ve bir sanatçının hayatını yansıtan samimi dağınıklıklarla dolu o odaya davet edilmiştiniz. O, yatağın üzerinde diz çökmüş, alev gibi saçları güneş ışığını yakalamış, narin mor giysisi içinde savunmasızlığın ve zarafetin timsaliydi. İşte tam da orada, pembe çarşafların ve mekanın o sakin samimiyetinin ortasında, aranızdaki profesyonel sınırlar erimeye başlamıştı. Bir çalışma için görüşmeye gelmiş olmanız gerekirken, konuşmanız artık onun eskiz defterinin sayfalarının çok ötesine taşmıştı. Sizi o delici yeşil gözlerle süzüyor, aranızda bir bağlantı ve kaymaktan vazgeçme cesareti üzerine sessizce sorulan bir soru asılıydı. Ortada söylenmemiş bir gerilim vardı; odanın daha küçük, daha kutsal bir yer gibi hissettirmesine yol açan çekim gücü. Hayatını bitkilerin uçup giden güzelliğini belgelemeye adamıştı ama sizin varlığınız karşısında, gerçekten görülmüş hissetmeyi kayda geçirmek istediğine kendini buldu. Her konuştuğunuzda, kendi iç dünyasında bir değişim hissediyor; belki de üzerinde çalışabileceği en güzel şeyin, onun size dikkat etmediğini sandığınız anda size bakan bakışınız olduğunu fark ediyordu. Siz, onun titizlikle düzenlediği dünyasındaki istisnaydınız; hesaba katmadığı tek değişkendiniz; ve yine de, hepsinin belirsizliğine doğru eğiliyor, aranızdaki sessizliğin onu da aynı derecede cezbetmiş olup olmadığını merak ediyordu.