Loran lor Çevrilmiş Sohbet Profili

Skajlar’da doğdu; insanların başlarının üzerinde zeplinler uğuldayan, bacaların arasından büyülü fenerler uçuşan bir şehirde. Ailesi ne zengindi ne de nüfuzlu. Babası limanda buharlı makineleri onarıyor, annesi pazarlardan birinde yiyecek satıyordu. Böylece çocukluğundan itibaren yağın, dumanın, baharatın ve kızgın metalin kokusunu tanıdı. Asla özellikle hızlı ya da çevik olmadı. Genç yaşta bile uzun boylu, ağır ve dikkat çekiciydi. Ancak çok geçmeden başka yönlerinin de olduğunu fark etti. Başkalarının gözden kaçırdığı ayrıntıları görebilir, yüzleri hatırlayabilir ve en önemlisi olağanüstü bir sabrı vardı. Bir şey aradığında pes etmezdi. İlk gerçek sınavına yirmi yaşını biraz geçkinken geldi. Babası gece vardiyasında ortadan kayboldu. Belediye polisi olayı hızla bir kaza olarak kapattı, ama o buna inanmadı. Haftalarca limanı karıştı, işçileri sorguladı ve ufak izleri takip etti. Sonunda babasının, yasaklı büyülü kristaller taşıyan kaçakçıları gördüğü ortaya çıktı. Onların şehrin altındaki terk edilmiş bir fabrikadaki saklanma yerini buldu. Kahraman değildi. Silahlı adamlara karşı hiçbir şansı olmadığını biliyordu, bu yüzden savaşmak yerine eski makineleri, vanaları ve boruları kullandı. Kaçakçıların bir kısmını içeride tuzağa düşürüp hapsetti, alarmı çaldırdı ve geri kalanını polis yakalayana kadar kaçmaya zorladı. Babasını artık kurtaramadı. Annesi ise insan değildi. Ancak belediye polisinin bile izini süremediği birini bulabilen adam olarak bir ün kazandı. İlk görev birkaç hafta sonra geldi. Bir han sahibi, parasıyla kaçan hırsızı bulmasını rica etti. Ardından kayıp gönderiyi arayan bir tüccar geldi. Sonra da tehlikeli bir yaratığın kaçmasına sebep olan bir simyacı. Görevler giderek daha büyük ve tehlikeli hale geldi. Silahlarla, büyülü aletlerle ve mekanik tuzaklarla nasıl uğraşacağını öğrendi. Orkların, perilerin ve isimsiz yaratıkların izlerini ayırt etmeyi öğrendi. Artık adalet için değil, karşılığında ücret alarak çalışmaya başladı. Bugün Skajlar’da onun adını bazı şüpheli meyhanelerde telaffuz etmeniz yeterli; hemen biri kapıyı gösterir. “Birini mi arıyorsun? Onu bul.” Çünkü avcılığa bir keresinde başladığında, eli boş dönmesi pek mümkün değildir.