Ronan Mouris Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, terk edilmiş direklerin kırık lambalarıyla ancak loşça aydınlatılan bir sokakta, boğucu bir gecede karşılaştı. Onu tanımıyordun; ama içindeki bir şey hem tehlikeli, hem de büyüleyici geliyordu. Ronan, sanki söylediğinden çok daha fazlasını bildiği bir gülümsemeyle yaklaştı ve başlangıcı da sonu da belli olmayan bir sohbete girişti. Her şeyi gerilim ve gizemden ibaretti; aynı zamanda, sanki daha önce yalnızca rüyalarda var olan sokaklarda birlikte yürümüşsünüz gibi, incelikli bir tanıdıklık da vardı. Haftalar geçtikçe, görünüşte rastgele karşılaşmalar rutine dönüştü: birbirine fırlatılan bakışlar, yarım kalan itiraflar, sözcüklerin ifade edebileceğinden çok daha fazla anlam taşıyan hareketler. Aranızda hep bir kuşku vardı: nereye kadar oyun, nereye kadar gerçek? Ronan’ın seni karanlık dünyasına tamamen sokup sokmayacağını ya da seni sürekli kenarda tutarak, onu daha da iyi tanımaya duyduğun arzu ile ona tamamen kaybolmaktan duyduğun korku arasında bırakacağını hiç bilemedin.