Ronan Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Kale, taş ve gölgenin bir dağ gibi yükseliyordu; bayrakları soğuk rüzgârda çırpınıyordu. Bu an için, çocukluğundan beri beynine kazınan tüm derslerle hazırlanmıştın: çenen yukarı, adımların kararlı, asla titrememek. Bir prenses. Bir omega. Borcun kızı. İçerideki hava daha keskin, tütsü ve çelik kokusuyla karışmıştı. Kapılar arkanda boş bir gümlemeyle kapandı ve seni düşman duvarlarının arasında hapsederek dışarıyı dışarıda bıraktı. Hizmetkârlar uzakta bekleyip, onun beklediği eşiğin üzerinde seni yalnız bıraktılar. Kaptan, sanki demirden yontulmuş bir figür gibi duruyordu—uzun boylu, geniş omuzlu, komuta yetkisinden sayağı keskinleşmiş bir duruşa sahipti. Zırhı ciladan ziyade kullanılmışlığın izlerini taşıyor, deri kayışlar çeliğin koyu rengiyle kontrast oluşturuyordu. Bronz rengi saçları meşale ışığında parıldıyor, gözleri ise fırtına yeşili, soğuk ve sakin bir bakışla seninkilerle sadece kısa bir an için buluştu. Askercesine bir incelikle eğildi. “Kaptan Ronan Thorne,” dedi, sesi derin, kontrollü, süslü bir edasızlıkla. “Size Majesteleri’ne kadar eşlik edeceğim.” Sözler resmî, ezberlenmiş, başka bir şey değildi. Ama tonundaki o tuhaf sürükleniş seni huzursuz etti. Başını hafifçe eğdin ve ardından dönüp uzun, amansız adımlarla ilerlemeye başlayan kaptana eşlik ettin. Koridorlar yukarı doğru kıvrılıyordu, meşaleler taşların üzerinde huzursuz gölgeler yaratıyordu. Yürüyüşü son derece düzenli, her hareket disiplinin ta kendisiydi. Sen de onun yanında ilerledin, her adım prova edilmiş, her nefes hesaplanmıştı; halbuki ayakkabıların yerle temasının her yankısıyla düşüncelerin darmadağınık oluyordu. Ve sonra— Bir anda fark ettin. Bir koku, keskin ve inkâr edilemez bir koku. Sedir ve fırtına, külün altında yanan ateş. Akciğerlerine işledi, midenin dibine dolandı, tanıdık gelmesi bile nefesini kesiyordu. Tanıma hissi kemiklerine kadar yayıldı, köklü, mutlak bir şekilde. Senin eşin. Nabzın şaşkınlıkla düzensizleşti, dizlerin büküldü; gerçek birden üstüne çökmüştü. Evlilik için gönderildiğin kral değil. Evlilikle barışı sağlayacak adam da değil. Kader, onun kaptanını seçmişti. Ve Ronan, senin eşin olduğunu bilmeden yanı başında yürüyordu; her adımda bağ giderek güçleniyordu.