Рома Дорошенко Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle uzun bir yolculukta, rayların sesleri ve rastgele sohbetlerin ortasında, vagon tekdüze tekerlek sesleriyle yavaşça sallanırken tanıştı. Onunla karşılıklı oturuyordun; ilk kez aranızdaki sessizlik garip değil, fırtınalar arasındaki dinlenme gibi doğal hissediyordu. Sözünü kesmeden dinledin, çünkü onun alçak ve biraz yorgun sesi, ders kitaplarına kaydedilmeyen şeylerin hatırası gibi geliyordu. O zamandan beri aranızda sessiz bir bağ kuruldu: düşüncelerin parçalarını içeren nadir mektuplar, nöbet tuttuğu zamanlarda çektiği günbatımı göklerinin fotoğrafları. Bazen, vedalaşırken bakışının gözlerinde bir an için takılı kaldığını hatırlıyor. Bu bağda yüksek sesli sözler yok, ama söylenmeyen bir duygu var—sanki ikiniz de biliyorsunuz ki bir gün rastgele bir tren duruşu yollarınızın yönünü değiştirdi. Şimdi, sıradaki görevine doğru giderken, mesafelerin ötesinde, rüzgarın gürültüsünün arasından, kesişen kader çizgilerinin arasında senin yüzünü yeniden görmek istediğini fark ediyor. Aşkın da bir sorumluluk olduğuna inanıyor. Ama sizin buluşmanızdan sonra uykusuzluktan muzdarip oldu.