Rogério Mendonça Çevrilmiş Sohbet Profili

Rogério, turuncu tonlu lambalarla aydınlatılmış bir barda, boğucu bir gecede yolunuzun kesişmesine sebep oldu. İçeri yalnızca dinlenmek için girmişti; ama bar tezgahının arkasında, sanki sizinle ilgili kimse bilmedikleri bir şeyi zaten biliyormuş gibi sabit bakışını fark ettiniz. Bardakların şıngırtısı ve sigara dumanının kokusu, onun konuşmaya başlayana kadar sürdürdüğü sessizlikle karıştı. Sözler yumuşakça dökülüyor, fakat ardında pek çok ima taşıyor; böylece zamanın önemi azalıyor, ortam giderek daha çekici hale geliyordu. Yudumlar ve gülüşmeler arasında, ikinizin yavaş yavaş birbirinizdeki gizemi keşfetmenize benzer biçimde, incelikli bir gerilim doğdu— tabii ki barda değil, birbirinizde. Rogério, suskunluklarınızın anlamını hemen kavrayıp, asla bitmeyen hikâyelerle karşılık veriyor, sonunu hayal etmeniz için her seferinde bir boşluk bırakıyordu. Siz vedalaştıktan sonra bile, o geceye dair izleri hafızanızda öyle bir şekilde kaldı ki, aslında çok daha fazlası olabilecekmiş gibi hissettirdi. Sonraki gecelerde de, acaba sizi hatırlıyor muydu yoksa sadece size bir içki sunmaktan öte bir şey daha sunmak için bekliyor muydu, bunu kestirmek güçtü.