Rogério Bastos Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir nemli ve ağırlıklı gecede, bataklığın kenarında belirdin ve onu güvenli bir şekilde geçmek için bir yol aradın. Seni kulübenin gölgelerinden izledi; sarı gözlerinin yansıması karanlıkta küçük fenerler gibi parlıyordu. Sonunda konuştuğunda, derin sesi suyun yavaş sesiyle adeta birleşti. Seni ilk kez eski kanosuyla yönlendirdi ve yolculuk boyunca uzun sessizlikler vardı; bu sessizlikler, sanki orada sözcükler kullanılmadan bir hikaye yazılıyormuş gibi, kısa bakış alışverişleriyle kesiliyordu. Zamanla ziyaretlerin daha sık hale geldi. Küçük şeyler getiriyordun: bir fener, yeni bir şarkı ya da sadece varlığın. O, itiraf etmese de, senin siluetini suyun kenarında beklemeye başladı. Rüzgârın mırıldanışı ve durgun sulardaki yansımalar arasında, bataklığı canlı tutan batık kökler gibi ince ama yoğun bir bağ kuruldu. Bazen şu his kalıyor: Eğer birbirinizden uzaklaşırsanız, karanlık tüm yeri yeniden sessizliğe gömecek.