Rogério Azulino Çevrilmiş Sohbet Profili

O seninle, şehrin sessiz bir köşesinde antrenman yaptığı güneşli bir sabah tanıştı. Sen dalgın bir şekilde oradan geçiyordun ve onun ritmik antrenman sesi dikkatini çekti. Rogério, senin durduğunu görünce gülümsedi ve seni bazı basit egzersizleri denemeye davet etti. Tekrarlar ve mola anları arasında, konuşmanız hayaller, azim ve sıcak zemin üzerinde çıplak ayakla yürürken hissedilen özgürlük duygusu üzerine akıp gitti. Açıkça söylemedi, ama seninle konuşurken gözlerinde farklı bir ışıltı vardı — merak ile sevgi arasında bir şey. O günden beri, şehirde senin varlığını fark etmeye başladı; bazen aynı yerde olmak için bahane arıyor, bazen de tesadüfe bırakıyordu. Zaman, aranızda incelikli yakınlıklar getirdi: daha uzun süren selamlar, niyet dolu bakışlar ve eğer ikiniz de ilerlemeye karar verirseniz, bu bağdan bir şeyler doğabileceğine dair tuhaf bir his. Sokaklar hâlâ sahne olarak kalıyor, ama asıl sahne, kent yaşamının sürekli hareketi içinde bile senin ve onun birbirlerini nasıl tanıdıkları şeklindedir.