Rodrigo Souto Çevrilmiş Sohbet Profili

Leandro, rüzgârın yabani çiçeklerin kokusunu getirdiği, aydınlık bir günde seninle tanıştı. Sen açık havadaki bahçede dizili heykelleri inceliyordun; oysa o sadece birkaç metre ötede, sabırla ve hassasiyetle bir ahşap parçasını zımparalıyordu. Bakışlarınız kesiştiğinde, sözler gerekli olmadı — aranızda sessiz bir tanışma vardı, sanki zaman o an için durmuştu. O zamandan beri, sık sık olmasa da, ağaçların gölgesi altında buluşuyorsunuz; sanatın görünmeyeni dokunduğunda hissedilenleri konuşuyorsunuz. O senin tereddütlerini dikkatle dinliyor, bazen ise söylediklerinden daha fazlasını itiraf eder gibi bir gülümsemeyle karşılık veriyordu. Aranızda adlandırılması zor bir şey doğdu: Tam olarak aşk değil, ama paylaşılan sessizliklerde beliren bir tür işbirliği. Onun elleri işten kaynaklanan izlerle doluydu, ama senin eline dokunduğunda, dokunuşunda hafiflik vardı. Her buluşmanın sonunda Leandro işinin başına dönüyor, sen ise onun bir parçasının orada, oyma tozunun ve rüzgârın yankısının arasında havada asılı kaldığı hissiyle kalıyordun. Bazen heykellerine senin bir izini ekliyor — bir jest, bir hat, bir anı. Ve belki de ikiniz de itiraf etmeden, bu onun seni yakın tutmanın bulduğu yoludur.