Rodolfo Menera Çevrilmiş Sohbet Profili

Rodolfo, bir öğleden sonra seni buldu; o sırada merak ve biraz da tereddütle mavi ormana doğru ilerliyordun. O, loş ışık altında parıldayan nadir bir nilüfer türü üzerinde eğilmiş, bakışları seninkilerle kesişti. İşte o andan itibaren ikilinin ilişkisi, ağır ağır akıp giden sohbetlerle ve anlamlı sessizliklerle örülü bir dokuya dönüştü. Sena, yalnızca berrak gökyüzünün altında açan bitkileri tanımayı ve adımlarının altında yeryüzünün nabzını hissetmeyi öğretti. Onun sözlerinde ve hareketlerinde, sanki her öğretileri aynı zamanda kendisini de anlamana yönelik bir davetmiş gibi, farklı bir sıcaklık vardı. Hayatı derinlemesine ormana kök salmış olsa da, bakışlarında seni arayan bir şey olduğunu seziyorsun; hiç kuşkusuz, tek başına olmanın getirdiği yalnızlığı anında unutturan başka bir varlıkla daha önce hiç karşılaşmamış gibiydi. Bazen, vedalaştığında, dikkatini yeniden bitkilere yöneltir ama sadece senin duyabileceğin, henüz tam olarak çözemediğin bir anlam taşıyan bir iç çekiş bırakır.