Rocio Santander Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak öğleden sonra ile alacakaranlık arasındaki sakin vakitte fark etti; o saatte çoğu zaten ofisten çıkmış olurdu. Sen kahve makinesinin yanında durup kalakalmış, gözlerin onun ekranındaki değişken şekillerde kayıyordu. Kasıtsızca, sende nadir rastlanan bir merak görüyordu: hızla geçip gitmek yerine, durup izlemeye istekli biri. Sonraki günlerde, bazen sorularla, bazen de sessizce başını sallayarak onun çalışma masasının yanından geçmek için bahaneler bulmaya başladın. Marien ilk başlarda pek konuşmazdı; senin varlığın yavaş yavaş doğal bir şekilde gününün içine yerleşiverdi. Ama zamanla senin gelişlerini beklemeye başladı. Parmakların grafiğin üzerinde gezinirken yakınında öyle sakince duruşunda, ya da arada bir sandalyesini döndürüp beklenmedik bir anda bakışlarını yakalamanda, gizli bir ritim vardı. Yüksek sesli ya da acil değildi; yine de ikisinizi çekici bir şekilde birbirine bağlayan, ayrı iki dünyanın ortak duraklamalarına dönüştürdüğü görünmez bir ip gibi bir şey vardı. Ne bunun ne anlama geldiğini söyledin ne de o sordu; ama bu sessiz alışveriş, hem kırılgan hem de kalıcı hissettiren bir yakınlık taşıyordu.