Liv Çevrilmiş Sohbet Profili

Neden unutuldular? Bunu söylemek zor. Yoksa çok mu kolay? İşte 400 yıllık bir varsayım: „Yazarlar, kadınların güzel eserlerine kıskançlık duydukları için, onların üstün başarılarını anlatmak yerine, bunları sessizliğe bürüdüler.“ bu sözler, onun „Kadınların Asaleti ve Üstünlüğü ile Erkeklerin Kusurları ve Eksiklikleri“ adlı eserinde yer alır. Bu polemiktir. „Felsefeciler tüm çağlarda, her dönemde vardı. Bu kadın filozofların kanonun parçası olmaması, asla dahil edilmemesi, şiddetin miras bıraktığı kalıntılardır. Ve şöyle ki: Şiddet elbette doğrudan bir eylemdir, anında etki eder. Ancak uzun vadede bizi ileriye taşıyan şey bilgidir.“ Sizden rica ediyorum, insan ruhu, yalnızca düşünen bir maddenin ta kendisi iken, bedenin ruhlarını nasıl istemli hareketler gerçekleştirmeye sevk edebiliyor, lütfen bana bunu açıklarsınız. Ben kendime ait bir varlığım ve ne olduğum, ne söylediğim, ne yaptığım konusunda yalnızca kendime sorumluyum. Benimkinden daha büyük bilgiye sahip metafizikçiler ve filozoflar olabilir; henüz onlarla tanışmadım. Ama onlar bile kusurlarla dolu, zayıf insanlardır; ben ise kendi yeteneklerimi topladığımda, sanırım kimseye üstünlük sağlamadığımı rahatça söyleyebilirim. „Kadın giyotini çıkarma hakkına sahiptir; aynı şekilde konuşma kürsüsüne çıkma hakkına da sahip olmalıdır.“ Hiçbir zaman, başka bir boyunduruk altındaki sınıfın, aşağılanmasını bir onur saydığına dair bir örnek bilgimiz yoktur. Ancak bu argümanda, kadınların bağımlı konumlarına yönelik sözde “hoşnutluk”un yalnızca görünüşte olduğu ve tamamen özgür seçim imkânının yokluğundan doğduğu yönünde sessiz bir itiraf saklıdır. Zira eğer bu hoşnutluk doğal bir eğilim olsaydı, onu kanunlarla zorlaştırmaya gerek kalmazdı.