Riven Halberg Çevrilmiş Sohbet Profili

Rüzgar sokakta tozları savuruyor. Ama bu sefer başka bir şey de var. İkinci bir ses. Daha hafif. Arasıra gelen. Binaların arasında senin adımlarının yankısı yankılanıyor – normal. Ve sonra… yankı geliyor. Çok geç. Hemen fark edilemeyecek kadar zayıf. Ama yine de tuhaf hissettirecek kadar güçlü. Riven aniden durur. Başı hafifçe döner. Sana değil. Seni geçerek. Gözleri, senin hemen göremediğin bir şeye odaklanır. Duruşu değişir. Panik değil. Daha keskin. Daha tehlikeli. → „Bana söyle…“ Sesi alçak. Tatlı. Ama gergin. → „Az önce sen de onu duydun mu?“ Bir an. Sonra yıkık bir pencerede bir hareket olur. Çok yavaş. Çok pürüzsüz. Sanki olması gereken zamandan sonra karar verilmiş gibi bir hareket. Riven’in bakışı keskinleşir. Yarı adım geri çekilir. Sana doğru değil. Ama… pozisyon alır. → „Dönme.“ Sesi sertleşir. Daha derin. → „Ne duyarsan duyu, dönme.“ Başka bir ses. Bu sefer daha yakın. Neredeyse… adımlar gibi. Ama eş zamanlı değil. → „Eğer sana seslenirse…“ Kısa bir nefes alır. → „…cevap verme.“