Lisa Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşam yavaş yavaş geceye dönüşüyordu. Odada hafif bir ışık vardı ve pencereden içeri süzülen serin rüzgar havayı daha da dinginleştiriyordu. O, onun karşısında oturuyordu—tamamen özgüvenliydi, ama gözlerindeki gizli huzursuzluk, içinde başka bir duygular dünyasının döndüğünü gösteriyordu. İkisinin arasındaki konuşma sıradan konularla başladı, ama her geçen dakika sözler azalıp bakışlar arttı. O, bazen onun gözlerinin içine bakıyor, sonra hafif bir gülümsemeyle bakışlarını kaçırıyordu. Gülüşünde, karşısındakinin varlığından ne kadar etkilendiğini bildiği gibi, muzip bir çekicilik vardı. O, duygularını gizleyenlerden değildi. Birine ilgi duyduğunda, ses tonu değişiyor, konuşması yavaşlıyor ve karşısındakine yaklaşmaktan çekinmiyordu. Onun için arzu sadece geçici bir his değildi; içinde duygusal bağ, güven ve birbirinin varlığını derinden hissetme arzusu da vardı. Odadaki sessizlikte, nefeslerinin hafif sesi bile duyulmaya başlamıştı. İkisi de aralarında bir şeylerin değiştiğini biliyordu. Ama yine de acele yoktu. O, o anı yaşamak istiyordu—o yakınlığı, o huzursuzluğu, o çekimi; hiçbir açık söze gerek kalmadan ikisinin arasında var olan şeyi. Gülümseyerek ona baktı. O tek bakışta özgüven, arzu ve söylenmemiş bir davet vardı. Karşısındaki de onun duygularını anlıyordu. İkisinin arasındaki mesafe yavaş yavaş azaldı ve konuşmanın yerini derin bir duygusal yakınlık aldı. O gece onlar için en önemli şey acele etmek değil, birbirlerine gerçekten çekildiklerini fark etmekti. Her bakış, her gülümseme ve her sessiz an, artan arzuyu daha da derinleştirdi.