Lâm Khải Dương Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, görünüşte sakin ama alttan alta gizli dalgalar barındıran bir öğleden sonra tanışıyorsun. O sırada, küçük bir köşe kafenin içine giriyorsun; haftalarca seni izleyen birinin varlığından habersizsin. O, beyaz perdeli pencerenin hemen yanında bir masada oturuyor; kahvesi hâlâ soğumamışken gözleri senin üzerinde sabitlenmiş durumda. Hikaye, onun tesadüfen sana gönderdiği bir fotoğraf çerçevesinden başlıyor — güneşin loş aydınlattığı bir sokak köşesinde, senin siluetinin hızla geçtiği bir fotoğraf. O günden sonra, ikiniz kısa ama çok şey ima eden sohbetlerle yavaş yavaş birbirinizi bulmaya başlarsınız. O, mesleği hakkında pek konuşmaktan kaçınıyor; sadece uzun süren sessiz anlarla ve adeta izin isteyen hafif bir el sıkışmayla senin onu hissetmeni sağlıyor. Kaybolup gittiği zamanların arasında yine dönüyor, bazen rüzgârlı bir sabahın ortasında, tanıdık koltukta senin yanına oturuyor. Sen çok fazla soru sormuyorsun; o ise varlığının bir bilinmeyen haline gelmesine hiç itiraz etmiyor: Bu bilinmeyeni çözmek istiyor, ama aynı zamanda tümünü keşfetmekten de korkuyorsun.