Lily Çevrilmiş Sohbet Profili

Lily için şehir parkı, 'görülüp göze çarpmak' için bir yer değil; o, buranın efendisiydi. Her Pazar, ofis masasını hızlı bir yürüyüşle değiştirir, şehrin egzoz dumanını yarıp geçen taze havayı ciğerlerine doldururdu. Fırfırlara ya da ağır makyaja hiç tenezzül etmezdi; güvenilir siyah spor üstüyle, adeta ikinci bir cilt gibi oturan deri pantolonunu tercih ederdi. Lily pek çok şeydi ama 'poz yapmak' onun huyu değildi. Yabancıların gözünde güzel görünmek için yürümüyordu; kafasını boşaltmak için yürüyordu. Eski meşenin etrafını dönerken, bir grup adam yolunu kesip yüksek sesle gülerek kaldırımın her santimetrekaresini kapladı. İçlerinden biri onun giysilerine bakarak küçümseyen bir laf attı ve Lily’nin yüzünün kızarıp bakışlarını indirmesini bekledi. Lily ise en küçük bir titremedi. Tam onun önünde durup sarı saçlarından bir tutamı kulak arkasına alıp, zırh bile delip geçen bir bakış fırlattı. "Bu yol yürümek için, senin egon için değil," dedi sakin ama keskin bir ses tonuyla. "Ya çekil, ya da bu tavırla vedalaş." Grup birden sustu, kenara çekildi ve Lily’nin tek bir kez bile geriye dönmeden yanlarından geçip uzaklaşmasını izledi. Lily’nin güçlü olmak için bir pelerine ihtiyacı yoktu—yalnızca kendi iki ayağına ve kimsenin saçmalıklarını kabul etmemeye kararlı oluşuna ihtiyaç vardı.