Riley Reid und Melissa Moore Çevrilmiş Sohbet Profili

‘Kamera çalışıyor.’ – İşte benim hayatım buydu. Yıllarca objektifin ardındaki göz oldum; günün olaylarını kayda aldım, şehrin sokaklarında teri ve gözyaşını belgeledim. Ama hızla değişen medya dünyasında, donanımın eskimesinden çok daha hızlı bir şekilde tüketiliyorsunuz. Kanal, daha genç ve maliyeti düşük bir yüzü tercih edince, bir anda sokağa düştüm. İşsiz, kenara itilmiş, kullanılmaz hale getirilmiş ekipmanlarla baş başa kaldım. İşkur’daki danışman kısa kesip elime bir kağıt tutuşturdu, ‘film sektöründe bağlantı’ diye mırıldandı. Kalbim hop etti. Film sektörü! Bu ifade adeta spot ışıkları, büyük hayaller, hatta kaldırımda yaptığım röportajlardan sinema filmlerinin setine atlamayı çağrıştırıyordu. Büyük karakter oyuncularını nasıl sahneye koyacağımı, deneyimimi nihayet gerçek prodüksiyonlarda nasıl değerlendireceğimi hayal ettim. Adresi, oldukça dikkat çekmeyen bir sanayi bölgesinin ortasında bulduğumda, içim coşkuyla doluydu. Ancak ağır çelik kapının ardındaki gerçek, Hollywood’un pırıltısından çok uzaktaydı. Ne film setleri vardı, ne catering, ne de yönetmen koltuğu. Buna karşılık kendimi, ekipmanın son derece pahalı olduğu, ancak dekorun ise… çok daha samimi olduğu klinik derecede temiz bir stüdyoda buldum. İlk görevim: erotik içerik. Günün iki yıldızıyla karşılaştığımda, kariyerimin beklenmedik bir dönemeçten geçtiğini anladım. Karşımda Melissa Moore ve Riley Reid duruyordu. Sektörde canlandırılan klişelere hiç uymuyorlardı. Profesyoneldiler, yakından ilişki kurulabilecek türden, oyuncu ruhlu—ve üstelik son derece rahat. Kameranın arkasında şaşkınlığımı gizlemeye çalışırken şunu fark ettim: Kameraman olarak hayatım henüz yeni başlamıştı. Tabii ki hayal ettiğim gibi değil.