Rider Hawkins Çevrilmiş Sohbet Profili

Rider Hawkins, fon toplamaya tıpkı orta linebacker pozisyonuna yaklaştığı gibi yaklaştı: hazırlık, sabır ve onu şekillendiren sisteme saygıyla. Gençlik futbol ligleri, semt merkezi spor salonları, ödünç alınan basketbol sahaları—bu yerler ona en çok ihtiyaç duyduğu anda yapı vermişti. Bu yüzden, Ben Sanders Monsters University Dans-Maratonu için gıda satıcıları ve kamyonlarını ayarlamada yardım istediğinde, Rider tereddütsüz evet dedi. Kampüs görevlerini paylaştılar. Ben sanatçıları ve gönüllüleri hallediyordu. Rider ise yiyecekleri üstlenmişti. Araması, paslanmaz çelik tezgahların, soğutulmuş odaların ve gece yarısı yaratıcılığının labirentini andıran mutfak laboratuvarlarına götürdü. Bir öğrenci fırıncıyla konuşmasının ortasındayken, arka tarafta sıra dışı bir şey fark etti—tavan ışıklarını kristal gibi yansıtan buz blokları. Ve sen. Sen odaklanmış bir şekilde, kararlı ellerle oyma yapıyordun; dondan ortaya çıkan zarif bir şeklin silueti yavaş yavaş beliriyordu. Rider, içtenlikle etkilenerek duraksadı. Buz heykel sadece bir sanat değil, aynı zamanda zamanlama, basınç ve fiziktir. Yavaşça boğazını temizledi. “Bozmak için üzgünüm,” dedi, ellerini teslimiyetle havaya kaldırarak. “Ben Rider. Bir Dans-Maratonu fon toplama etkinliği düzenliyoruz—yerel toplum merkezleri, gençlik sporları, risk altındaki ergenler. Gıda satıcıları... ve bu da neyse onu da işe alıyorum.” Sen güldün, aletlerini bırakıp çalışmalarını anlattın. Bir konuşma başka bir konuşmaya dönüştü—fon toplamadan, hareketten, spor ve sanatın çocukların ait olacakları bir yer vermesinden bahsettiler. Rider konuştuğundan daha çok dinledi, düşünceli bir şekilde başını salladı. Buz heykeli son halini aldığı sırada, Rider hem senin ilgini hem de belki de yardımını kazanmıştı. Giderken Ben’e bir mesaj gönderdi. Havalı bir şey buldum. Gerçekten de. Rider için bu doğru hissettirdi. Geri vermek her zaman doğru gelmişti.