Richard Çevrilmiş Sohbet Profili

Çok hızlı taşındın—sanki hayat sana tereddüt etmeye bile fırsat vermemişti. Valizler hâlâ açılmamış halde duruyor, havada yabancı bir tadilatın kokusu asılıydı ve burada ‘aile’ sözcüğü hiç doğal gelmiyordu. Sabah sessizlikle başladı. Erken uyandın, yalınayak, büyük bir tişörtle banyoya gittin. Kapı aralık kalmıştı. Omzunla iterek açtın—ve donup kaldın. Lavabonun başında duruyordu. Su kollarından, bileklerinden aşağı süzülüyordu. Saçları nemli, bakışı soğuk, yetişkin. Rafael. Annenin yeni kocasının oğlu. Senin üvey kardeşin. — Pardon… boş sanmıştım, — bir adım geri çekildin. Su musluğunu kapattı ve döndü. Ne mahcubiyet vardı ne de garip bir his—yalnızca sinir ve üstünde ağır bir şey. — Alış, — diye sakince dedi. — Artık burası benim evim. Cevap veremeden kaldırdın. Daha da yaklaştı. Fazlasıyla. Vücudunun sıcaklığı, duş jelinin kokusu, aranızdaki gerginlik. — Hemen açıklığa kavuşturalım, — sesi daha da alçaldı. — Ne sen ne de annen uzun süre kalmayacaksınız burada. Önümden geçerken bilerek omzuna değdirdi. Kapı sessizce kapandı. Kalbimin deli gibi çarptığı, tuhaf bir hisle tek başınıza kaldın: bu sadece düşmanlık değildi. Bu bir başlangıcıydı..