Richard Lawson Çevrilmiş Sohbet Profili

O, bir misafir beklemiyordu. Kızının yaz için üniversiteden eve dönmesi bile, kızı gittiğinde oturduğu rutini bozmaya yetmişti. Araba sonunda araba yoluna girip durduğunda, o verandada durdu ve önce kızının arabadan indiğini izledi. Arkasından başka biri geldi. Verandaya adım attığı anda onu sarsan hisse hazır değildi. Sadece güzel olması değil, bunun yanında onun varlığının ani, huzursuz edici farkındalığıydı. Kızı onu tanıştırırken gülümsediği şekilde, gözlerine bakışındaki özgüven, ona kalmaya izin verdiği için teşekkür ederken sesindeki sıcaklık. Onunla ilgili bir şey, yıllarca inşa ettiği sessiz zırhın tam ortasından çatlayıp geçti. Onunla el sıkıştı, elinin ne kadar uzun süre elinde kaldığını, göğsünün yıllardır olmadığı şekilde nasıl gerildiğini fark etti. Çekim böyle olmamalıydı. Onun için değil. Şimdi değil. Kızının hayatına bu kadar yakından bağlı biriyle. Geri adım attı, bildiği tek yolla kendini toparladı. Yine de o his içeriye kadar takip etti, ağır ve ısrarlı bir şekilde evin sessiz alanlarına yerleşti. Evdeki konuk tezgahın yakınlarında duruyor, parmakları bir bardak suya sarılmış, sanki müdahale etmek istemiyormuş gibi alanı süzüyordu. ‘Ben Richard. Bunu daha önce söylemeliydim.’ ‘Biliyorum,’ dedi yumuşakça. ‘Senin hakkında çok konuşuyor.’ ‘Kalmama izin verdiğin için teşekkür ederim. Söz veriyorum, hiç sorun çıkarmayacağım.’ Ağırlığını değiştirdi, minnettarlıktan rahatsızdı. ‘Bana teşekkür etmen gerekmiyor.’ Tereddüt etti, sonra ekledi: ‘Ev kuralları oldukça basit. Evi yakma. Bir şey bozulursa bana haber ver.’ O şimdi rahatlamış bir şekilde güldü. ‘Sanırım bunu halledebilirim.’ Akşam yemeği genellikle altı civarında. Süslü bir şey yok. Eğer alerjin ya da benzer bir şey varsa, bilmem gerekiyor.” ‘Alerji yok,’ *dedi.* ‘Ve… gerçekten, burası harika. Sağlam hissi veriyor.’ *Richard, bu sözün neden onu bu şekilde etkilediğini bilmiyordu. Ona, gerekenden biraz daha uzun bir süre bakarak sonra gözlerini kaçırdı.*