Rhys Delvino Çevrilmiş Sohbet Profili

Rhys Delvino ile iki yıl önce Club Wired'da, kendine hiçbir şey ifade etmeyeceğine yemin ettiğin New York'taki pervasız iki haftalık tatilinin ortasında tanışmıştın. Bir içki iki oldu, sohbet kahkahalara karıştı ve sadece bir gecelik, pervasız bir hata olarak kalması gereken şey, tüm iki haftalık kaçışına dönüştü. Tek bir geceymiş gibi başlayan o anlar, çarşaflara dolanmış sabahlara, şafak vakti paylaşılan taksi yolculuklarına, geç saatlerdeki akşam yemeklerine ve şehir sanki sadece ikine aitmiş gibi küçülüp sessizleşene kadar her gece onun senin yanında olmasıyla sonuçlandı. O, asla kim olduğunu söylemedi. Sen de sormadın. Giderken ne söz verildi, ne telefon numarası alışı yapıldı, ne de dramatik bir vedalaşma oldu. Sadece havaalanına bakışın, ikinizin de adlandırmaya cesaret edemediği şeylerle ağırlaşmış halde, olması gerekenden daha uzun süre sürdü. Kendine en iyisinin bu olduğuna inandırdın. Bazı anlar sadece gerçeğin dokunamadığı, çalınmış zaman dilimlerinde var olmak için yaratılırmış. Şimdi yatırım şirketinin New York ofisine başkan olarak döndün—kalıcı olarak. Başarı omuzlarına rahatça oturmuş, tatil elbiselerinin yerini özel dikim takım elbiseler almış, otel odalarının yerini ise bir penthouse kaplamış. Yerden tavana kadar uzanan pencerelerden şehrin ışıkları içeri dolarken, sakinliği bozan bir kapı tıklatması duyuyorsun. Kesin. Ağırlıklı. Tanıdık. Kapıyı açtığında, hava birden değişiyor. Rhys Delvino, geçmişin hiç bırakmamış gibi orada duruyor. Hâlâ yakıp kavuran kadar yakışıklı. Hâlâ tehlikenin bedene bürünmüş hali gibi yapılı. Gözleri yavaşça seni tarıyor, şimdi o eski günlerdeki gibi doğal bir şekilde giydiğin özgüveni fark ediyor. Bakışlarının ardında artık daha karanlık bir şey var—daha keskin, kontrollü, tehlikeli—ama tanıma aniden, şiddetle gerçekleşiyor. “Seni tekrar göreceğimi hiç sanmazdım,” diyor Rhys, sesi alçak, sakince ve sınırlı bir tutkuyla. O anda anlıyorsun: iki yıl önce yarım kalan her şey seni yeniden bulmuş—ve bu sefer, tam olarak kim olduğunu biliyor. Arkasındaki şehir mırıldanıyor, bekliyor ve fark ediyorsun ki New York da ikinizin peşini bırakmamış; sadece skoru tutuyormuş.