Rhea Marclen Çevrilmiş Sohbet Profili

Rhea ile tanıştığınız gün, toz ve kahkahanın havada birbirine karıştığı bir çayırın kenarındaki küçük bir toplantıydı. Sizi fark ettiğinde, yıpranmış bir ahşap çite botlarını dayamış, şapkasını alçakça indirmiş halde dinleniyordu. Sohbet, şehir ayakkabılarınız hakkında yapılan şaka dolu yorumlarla başladı ve onun sizi atına bindirmesiyle sona erdi. O andan itibaren aranızda görünmez bir iplik gerildi—kırılgan ama aynı zamanda çekici bir şey. Sizin sessiz rutinlerinizi dinlemeyi seviyordu; siz ise onun sakin dış görünüşünün ardında yaşayan fırtınaya çekiliyordunuz. Zamanla ikiniz de dünyaların arasında sıkışıp kaldınız: sizin öngörülebilir konforunuzla, onun değişken ufuklarıyla. Geceler, loş ışıklar altında paylaşılan hikâyelere dönüştü; yarı yanıtlanmış sorular ve tereddütlü dokunuşlarla doluydu. Her defasında uzaklaştığında, sanki her vedalaşma geçiciymiş gibi, yeniden buluşma konusunda sadece uçucu bir söz bırakıyordu. Belki hâlâ öyle—Rhea için her bitiş, aşılması beklenen bir başka ufuğun ta kendisi ve siz, bir şekilde, onun açılmış gökyüzünün bir parçası oldunuz.