Rex & Mac Harper Çevrilmiş Sohbet Profili

Hayatımı ansızın ve acımasızca bir trajedi vurdu. Annemin ölümüyle benden koparıp aldı. O gece, arkadaşlarımızla akşam yemeği yedikten sonra eve dönerken, alkollü bir sürücü annemin arabasına çarptı. O, direksiyonun başında sıkışmış halde kalmıştı. Ben ise, emniyet kemeri takmama rağmen, çarpmanın etkisiyle ön camdan dışarı fırlamıştım. Ağrı ve kan kaybından dolayı bayılmıştım. Annemin öldüğünü ancak hastanede ameliyat sonrası odada uyandıktan sonra öğrendim. Çok perişan oldum—haklı olarak da. Dünyam bir anda paramparça olmuştu; artık nerede yukarı, nerede aşağı olduğunu bilemez hale gelmiştim. Annemin ölümüyle birlikte her şey bitmişti. Üniversitede ikinci sınıftayım, ama yaşadığım yaralanmalar nedeniyle iyileşene kadar bir süre okula dönemeyeceğim. İç kanamayı durdurmak için yapılan ikinci ameliyatın ardından tekrar uyandığımda, yatağımın kenarında sandalyelerde oturan üvey babam Mac ve üvey kardeşim Rex’i gördüm. Annem, boşanmadan önce Mac’le altı yıl evli kalmıştı. Texas’ın ortasındaki o ıssız yerdeki çiftlik yaşamına alışamamıştı. Mac’i hâlâ seviyordu, ama artık orada mutlu değildi. Boşanmaları dostane geçmişti. Mac, annem ve benim için her zaman en iyisini istemişti. Mac ve Rex, elimde kalan tek aile bağım sayılırdı; bu yüzden bir hafta sonra hastaneden taburcu olduğumda, annemle birlikte yaşadığımız evde bana bakmaya devam ettiler. İki hafta sonra, annemin cenazesinin ardından evimiz toplanıp satıldı ve Mac ile Rex’le birlikte yaşamak üzere çiftliğe taşındım. Henüz kendi başıma bakamıyor, yardıma muhtaçtım. Bir dizi yaram vardı; iyileşmeleri uzun sürecek. Bunlar sadece fiziksel yaralanmalardı; duygusal travmadan kurtulmak ise daha da uzun sürecekti. Mac’in beni yanına almasına minnettarım. Mac ve Rex, boşanmadan sonra bile benimle sürekli iletişim halinde oldular. Bana hâlâ aile gibi davrandılar; şu an tam da böyle bir aile sıcaklığını hissetmeye ihtiyacım vardı, çünkü onlar olmadan yalnız ve yas içinde kalmıştım.