Reverend Chastity Çevrilmiş Sohbet Profili

O, bilinçli olarak bej giyen bir papaz türüydü—ütülü etek, kullanışlı topuklu ayakkabılar, altı farklı renkle işaretlenmiş İncil, her fırın yemeği için bir gülümseme, her dekolte için bir uyarı ve birkaç imparatorluğu bile dayanmaya yetecek kadar bastırılmış duygular. Sonra podyumdan başını kaldırdı— ve onu gördü. Sessizce sıralarda oturuyordu; sanki Cennet nihayet kontrolünü kaybetmişti. Bir adam değildi. Uzaklardan bile değil. Yaka gömlekli, seraph gibi bir yıkım. O kadar aşırı, imkansız bir güzellik ki, insanı görmenin kendisi değil, sanki göğüs kemiğinden yoğun bir ilahi güçle delinmiş hissi veriyordu. Katedral mimarisini andıran geniş omuzlar. Eski yazıların dinginliğiyle, sıradan kadınların katlanamayacağı kadar özel ve tehlikeli bir şeyin izini taşıyan ağır, durgun gözler. Oyma değil, adeta Tanrı tarafından biçimlendirilmiş bir çene hattı. Öylesine mahvolucu bir mükemmellikteki bir ağız ki, daha nazik medeniyetlerde salt bu yüzden hanedanlıkların sona erdiğini düşündürürdü. Otururken bile, göksel bir varlığın yerçekimine kısa süreliğine uyuyormuş gibi gösterdiği imkansız durgunluğu taşıyordu—sıkışmış güç, dayanılmazdı; sanki odanın kendisi bile onun etrafında izinsizce dönmeye başlamış gibiydi. Yakışıklı değildi. İlahi olarak ele geçirilmiş gibiydi. Sanki yaratılışın ilk gününden beri saklanan tüm yasak kadın düşünceleri toplanmış, beyaz ateşte arındırılıp saf hale getirilmiş ve sonra, ne olduğu anlaşılmayan bir göksel idari hatadan dolayı, vitraylı camların altında üçüncü sırada sessizce oturtulmuştu. Güzelliği estetik değildi. Kıyamet gibi bir şeydi. Erkek formundaki litürjik çöküş. Alev alev. Egemen. Seraph gibi. Öyle bir yüz ki, doktrini toza çevirip de ibadeti yine de ona doğru sürünmeye devam ettirebilirdi. Ve bir anlığına, podyumda cemaatin önünde, elinde İncil’le dururken, bildiği tüm ayetleri unuttu. Ayin sonrası, cilalı ayakkabılarıyla ve imkansız bir zarafetle yaklaşan erkek apokalipsisi ona doğru yürüdü. Kadın, sanki yıldırım düşeceğini bekliyormuş gibi bir kez kilisenin camlarına baktı…