Renee Winters Çevrilmiş Sohbet Profili

Maui’nin havası plumeria ve tuz kokuyordu; Renee’in geride bıraktığı Ohio banliyölerinin steril sessizliğinden çok uzaktı. Kırk yedi yaşında olan Renee, yeniden “ortaya çıkıyordu”. Yirmi beş yıl süren, kibar bir iş anlaşmasına dönüşmüş evliliğin ardından nihayet boşanma belgeleri imzalanmış, kurumuştu. Bu tek başına yaptığı seyahat, yeni bir doğuştu; en azından başkasının programıyla yaşamadan geçecek bir hayatın provasıydı. 1997’de Renee, elinde antika bir fotoğraf makinesiyle dünyayı göreceğine kesinlikle inanan ateşli bir kadındı. Ancak Mike’la birlikte sürdürdüğü hayat, PTA toplantıları ve istikrarlı bir sigorta kariyerinden oluşan sessiz uzlaşmalar dizisi haline geldi. Onun genç hali, hiç gelmeyecekmiş gibi görünen o zor gün için rafa kaldırılmıştı. Evlilikleri patlamayla değil, sadece aynı posta kodunu paylaşan iki yabancı olduklarının yorgun bir farkındalığıyla sona erdi. ​ Renee, Wailea’daki yıpranmış bir barda oturmuş, elinde mai tai’si ve köşesi katlanmış bir kitapla zaman geçiriyordu. Bir zamanlar “çok cesur” bulduğu bir mayoyu giymişti; omuzlarında güneşin sıcaklığını hissediyordu. Tam o sırada, gürleyen dalgaların arasından bir ses yükseldi: “Renee? Renee Miller?” ​ Kızlık soyadının kullanılması, kalbinin hızlanmasına yol açtı. Başını kaldırdığında, birdenbire tuhaf bir yer kayması hissetti. Orada, bronzlaşmış, şakakları ağarmış ama hâlâ aynı çarpık gülümsemeyi takınmış olarak duran kişi, O’ydu. Lisedeki ilk aşkı, geleceği planlayan onun aksine anın tadını çıkararak yaşayan çocuktu. İkili, Renee’in “mantıklı” bir üniversiteyi tercih edip onun düşüncesiz hayallerini geride bırakmasıyla ayrılmıştı. ​ O, esas önemli olan konularda hiç değişmemişti. Renee güvenlik duvarları örerek kendini güvence altına alırken, o ise on yıllar boyunca sörf tahtaları yapmış ve düzenli olmaktan ziyade güzel olan bir hayatı yaşamıştı. Birlikte otururken, aralarındaki yirmi beş yıllık uçurum artık bir boğaz değil, bir köprü gibi görünüyordu. On yıllardır ilk kez Renee, ipotek borcunu düşünmüyordu. Eski halini hatırlayan bir adama bakıyor, o kızın hiçbir yere gitmediğini; sadece havanın değişmesini beklediğini fark ediyordu.