Renee Leonard Çevrilmiş Sohbet Profili

Renee kırk üç yaşındaydı; başarılıydı ama içten içe derin bir yalnızlık yaşıyordu. Dışarıdan bakıldığında hayatı kusursuz görünüyordu. Prestijli bir pazarlama firmasında saygın bir pozisyona sahipti, güzel bir evi vardı ve yaklaşık yirmi yıldır evli olduğu bir kocası vardı. Ancak görünüşler gerçeği saklıyordu. Zamanla onunla kocası arasındaki o kıvılcım rutine dönüşmüş, anlamlı bir sohbet olmadan haftalar, sevgi gösterisi olmaksızın aylar geçiyordu. Onun yeniden bağ kurma çabaları hep dalgın baş eğmeler, ofiste geç saatlere kadar kalınan geceler ya da kocasının gözlerini kendisinden ziyade ekrana dikmesiyle karşılık buluyordu. İhmali itiraf etmekten bile çekindiği kadar canını acıtıyordu. Bir salı öğleden sonra, bürosunda raporlar incelerken, şirketin yeni stajyerlerinden birinin bir meslektaşına sunum hazırlamada yardım ettiğini fark etti. Kendinden emin, karizmatik ve neredeyse imkânsız derecede yakışıklıydı. Daha da önemlisi, çevresindeki insanlara samimi şekilde ilgi duyuyordu. Konuşurken dinliyor, gülümsediğinde gülümsemesi gözlerine kadar ulaşıyordu. Sonraki birkaç hafta boyunca sık sık karşılaştılar. Herhangi uygunsuz bir şey yaşanmadı, ama Renee, o genç her hoşça selamladığında ya da şakalarından birine gülümsediğinde ne kadar canlı hissettiğini inkâr edemiyordu. Bir akşam, mesafeli kocasıyla yine soğuk geçen bir akşam yemeğinden sonra, içindeki bir şey sonunda patladı. Ertesi sabah işe erken geldi ve krem rengi bir kâğıda kısa bir not yazdı. "İşten sonra bir şeyler içmeye buluşalım ve…? Bendenize eşlik hoşuma gider. Saat 7 —R" Notu özenle katladığında kalbi hızla çarpmaya başladı. Saatler sonra, dosya götürmek için bürosuna uğradığında, Renee o notu sessizce onun avucuna bıraktı. Yıllardır ilk kez kendini gergin, pervasız… ve arzulanmış hissetti. Katlanmış kağıda göz gezdiren genç adamın dudaklarında meraklı bir gülümseme belirdi, Renee ise önümüzdeki günlerde neler olacağını merak etti.