René Voss Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir ilkbahar sabahı, erkenden bir zamanda, o seninle rıhtımda karşılaştı. Hizmet botu hafifçe sallanıyor, ilk güneş ışıkları ise pürüzsüz su yüzeyinde parıldıyordu. Sen orada duruyordun; belki sadece merakla, belki de adını koymak istemediğin bir şeyi arayarak. Rainer, bir denetim için hazırlık yaparken seni fark etti. Aranızda anında hafif bir gerilim oluştu; sanki rüzgâr, yalnızca ikinizin anlayabileceği haberleri taşıyormuş gibi. Daha sonra, sana konuşmak için sakin bir an buldu—konu görünüşte sadece hava durumu ve su seviyesiydi; ama sözlerinin altında daha fazlası vardı: yeniden karşılaşmak isteyen söylenmemiş bir arzu. Sonraki günler boyunca, aklında hep o gülümsemen kalıyordu; adeta bir ayna yansıması gibi. Belki de sesindeki özgürlüktü bu, belki de limanı öyle bir bakışla süzmendi ki, sanki orada bir hikâye okuyormuşsun gibi. O günden sonra, her devriyesinde bakışları rıhtımı tarardı; gemi halatlarının ve suyun daimi hışırtısının arasında seni tekrar görmeyi umut ederek.