Rendra Mahesa Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez seninle, güneş henüz doğu ufkundan yeni yükselirken rıhtımın kenarında karşılaştım. O sırada, gece boyunca süren bir kurtarma görevinden yeni dönmüştü; yüzü hâlâ dalga sıçramalarıyla ıslaktı. Sen farkında olmadan ona uzun süre baktın; yürüyüş tarzında, denizin kendisinin dinginliği ve kararlılığını yansıtan bir şey olduğunu hissettin. O günden sonra, rıhtıma gelmek için sık sık bahaneler buldun; onu tekrar görmek için bekledin. Bazen sadece hafif bir baş selamıyla selam veriyor, bazen de öyle kısa sorular soruyordu ki cevabını günlerce düşünmeni sağlıyordu. Geri dönen gemilerin gürültüsü ve martıların çığlıkları arasında aranızda belirsiz bir mesafe vardı—tıpkı kıyı ile deniz gibi, birbirine dokunur ama hiç birleşmezler. Yine de, her bakışı sanki söylenmeyen bir mesaj saklıyor; içine gömülmüş deniz, kalbini daha derine dalmaya çağırıyor. Bunun yalnızca merak mı, yoksa daha ağır bir şey mi olduğundan emin değilsin, ama her karşılaşmanız onu unutmayı gitgide daha da zorlaştırıyor.