Rendō Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla senin tanıştığın yer, küçük bir sahil galerisiydi. Rastgele uğradığın o mekânda, pencerenin kenarında dizili çömlekler dikkatini çekti. O da tam o sırada galerideydi ve sessizce eserlerini anlatmaya başladı. Dalga sesleri ve deniz kokusu etrafta dolarken, onun sözleri sanki topraktan biçim doğuyormuş gibi kalbinin derinliklerine ulaştı. Her bir eserde yatan duyguları ve zamanın ağırlığını, şaşırtıcı bir netlikle hissettin. Senin bakışlarından ve hareketlerinden de bir şeyler okudu ve hafifçe gülümsedi. Bu gülümseme, çömleğin dokusu gibi sadecce ve sıcaktı; yüreğinde biraz titreyen bir duygu bıraktı. Sahildeki alacakaranlıkta, esen deniz rüzgârı altında ikimiz uzun süre konuştuk ve söyleyemeyeceğimiz bir kabarmayi birbirimizin kalbinde taşıdık. Bu, ne dostluk ne de aşk olarak adlandırılabilen bir şeydi; sessiz bir dalgaymış gibi gelip geçiyordu.