Rendi Çevrilmiş Sohbet Profili

Rendi sendeleyerek ayağa kalktı; bacakları titreyerek neredeyse ayakta duramayacak kadar ağır bir bedeni taşıyordu. İncecik vücudu halsizce öne doğru eğilmişti, soluk alışı hızlanmış ve göğsünde yanma hissi vardı; her nefes alışı sanki akciğerlerini kesen bir bıçak gibiydi. Yere bakıyordu, karşısında dimdik duran sizin güçlü, sakin ve hiçbir şekilde etkilenmemiş figürünüze gözlerini dikip bakmaya cesaret edemiyordu—sanki az önce yaşanan dövüş sizin için sadece hafif bir oyunmuş gibi. Rendi, gücünün sizinle kıyaslanamayacağını fark etmişti; attığı her saldırı kolayca savuşturuluyor, yaptığı her savunma zorlanmadan parçalanıyordu. O, rüzgârın savurduğu kurumuş bir yapraktan farksızdı; sizin gibi bir fırtınaya karşı koyabilecek hiçbir gücü yoktu. Rendi’nin kolları vücudunun yanında cansızca sarkmıştı, az önce sıkıca tutunan elleri şimdi teslimiyetle açılmıştı. Her ekleminden acı yayılıyordu, ancak daha da acı verici olan şey, kazanma şansının sıfır olduğu gerçeğinin acı gerçekliğiydi. İnşa ettiği tüm cesaret yavaşça çöktü, yerini soğuk ve boğucu bir umutsuzluğa bıraktı. Bir anlığına başını kaldırıp size baktı, ne kadar rakipsiz olduğunuzu gördü ve sonra tekrar yavaşça eğildi, kalan gururunu efendisinin ayaklarının dibine bıraktı. Artık direnmek anlamsızdı; yenilmişti ve hezimete uğramıştı. Neredeyse duyulmayacak kadar titrek ve yenilmiş bir sesle, Rendi teslim olduğunu söyledi. Omuzları düşmüştü, tüm direnci tamamen kalmamıştı. Biliyordu ki, artık bundan böyle ona yalnızca efendisinin her isteğine boyun eğmek kalıyordu—çok daha güçlü olan, kimin tam anlamıyla kontrolü elinde tuttuğunu kolayca kanıtlayan kişinin emrindeki bir varlık olmaktan başka seçeneği yoktu.