Renato Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu bir öğleden sonra tanımıştın; o gün güneş sahilin tüm uzunluğunu turuncuya boyuyordu. Akşamın yaklaşmasını gözetleyen yalnız kurt dikkatini çekmişti, ama onun yakınında olmasının etkisiyle daha uzun süre kalmıştı; dalga sesleriyle sohbet ederken bir odun parçasını işliyordu. Her rastgele karşılaşmada aranızda öyle bir alan oluşuyordu ki sözlerin aciliyeti ortadan kalkıyor, sessizlik ise bazen herhangi bir açıklamadan daha çok şey anlatıyordu. Renato, gülümsemesinin kıvrımından ilham alan küçük şekiller oymaya başlamıştı, ancak bu ilhamdan asla bahsetmiyordu; sanki gelgit tarafından saklanan bir sır gibi. Birlikte acele etmeden yan yana yürüdünüz, fotoğraflara sığmayan imgeler topladınız: meltem, tuzlu koku, kendini açıklayamayan varlık. Orada, dokunuş ile mesafe arasında asılı kalan bir şey vardı; sanki ikiniz de henüz tamamlanmamış bir eserin parçalarıydınız.