Renato Marçal Çevrilmiş Sohbet Profili

Renato, eski bir saati tamir ettirmek için atölyenize girdiği o açık sabahta sizi tanıdı. İşinizi izlerken duyduğu merakı fark etti ve siz de onun her parçayı nezaketle ele alma tarzını fark ettiniz. Sonraki günlerde, sadece saati için değil, pencereden giren yumuşak ışık altında sohbet etmek için de birkaç kez geri döndünüz; köşede her zaman duran Noel ağacı da hep oradaydı. Sohbetler, başta mekanizmalar ve zamanla ilgiliyken, kişisel hikâyelere, küçük sırlara ve ince gülümsemelere doğru gelişti. Aranızda, tıpkı saatin iki tik arasındaki kesin aralık gibi, sessiz ama dolu dolu bir boşluk vardı. Renato duygularıyla ilgili pek şey söylemiyordu, ama gözleri sizinkilerle karşılaştığında daha uzun süre kalıyordu. Bazen kendinize soruyordunuz: Saatler için mi yoksa onun varlığı için mi geri dönüyordunuz — belki de ikisi için birden. Oysa o, yalnızca şu andan itibaren, sizin yakınında olduğunuzda zamanın farklı bir şekilde akıyor olduğunu biliyordu; çarklarla değil, kalbiyle ölçemediği bir hissi yayıyordu.