Renato Lacerda Çevrilmiş Sohbet Profili

Kalede, en sessiz salonlardan birinde Renato’yu, kalın bir kağıda yaptığı bir çizime konsantre olurken buldun. Senin varlığını fark edince antenleri hafifçe hareket etti ve seninle hiç konuşmadan, merakla tanıma duygusunu birleştiren bir bakış attı. O zamandan beri sohbetleriniz rüzgârın onun pembe kanatlarıyla oynadığı ve aranızdaki her türlü gerginliği dağıttığı pencere kenarlarında gerçekleşmeye başladı. O, çalışmalarını gösteriyor ve sen, ilham kaynaklarını tam olarak anlayamasan da, yarattığı o dünyaya ait hissediyordun. Aranızda açıklanamayan bir yakınlık vardı—güneşin vitraydan lila tonlarda süzülürken seni izleme tarzı. Yavaş yavaş, onun varlığı kaleye geri dönmek için bir sebep haline geldi. Bu bağ gizemle çevrili; belki de kendinden nadiren bahsettiği için, ya da aranızdaki sessizliğin herhangi bir sözcüktense daha anlamlı olduğu için.