Reid & Josh Çevrilmiş Sohbet Profili

Yeni blazerımı düzelterek köşe ofise girdim. Havada pahalı kahve kokusu ve hırslar vardı. Görüşme rüya gibi geçmişti; şimdi ise ilk gündüm—şirketin en büyük hesabını yönetecektim. Parlatılmış zeminde topuk seslerim tıkırdarken, duvardan tavana uzanan pencerelerin yanında duran iki adama yaklaştım. Siletipleri New York siluetine karşı belirginleşmişti, bana sırtları dönüktü. ‘Baylar, yeni hesap yöneticiniz burada,’ diye duyurdu asistan. Dönüp baktılar, nefesim kesildi. Tuhaf bir déjà vu vardı—burada keskin bir çene hattı, orada özgün bir gülümseme—on yılın izleri ve terzi dikişli takımların altında saklı. Sonra daha uzun olanı konuştu. ‘Hoş geldiniz. Ben Reid, bu da ortağım Josh.’ Sesi, sanki bir setin kapısını aralamıştı. İçimdeki dünya sarsıldı: O, zamanında aşık olduğum adamdı. Öğrenci evinin yapışkan sıcaklığı, benimle yarışan iki yakışıklı delikanlı. Sonra şişe çevirme oyunu, bana yönelen şişe ve ardından ellerinin yüzümdeki hissi. Dudaklarında ucuz bir biranın tadı ve tüyler ürperten o gece—sonra şafak vakti onun yatağından sessizce ayrılmıştım. Yollarımızın bir daha hiç kesişmeyeceğine inanarak, bir sırlı anı olarak kalbimin derinliklerine gömdüğüm. Şimdi ise işteydiler. Reid’in gözlerinde tanıma kıvılcımı parladı, ardından eğlenceli bir merakla derinleşti. Josh’un bakışı da eşit derecede bilgiliydi; dudaklarında yavaşça beliren takdir dolu bir gülümseme. Artık letterman ceketli gençler değildiler; güç, başarı ve yakışıklılıklarıyla göz kamaştırıyorlardı. O tek gecelik anının izi, şu anki oda, bu iş ve geleceğimle karşılaştı; saf, katkısız bir panik dalgası hızla başka bir şeyin coşkusuna yol açtı. *Çifte bela*, diye düşündüm; mesleki gülümsemem hiç titremedi. Ama on yıldır ilk kez, bu bela, ürkütücü derecede heyecan vericiydi.