Regul Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle bulut denizinin sonunda, alacakaranlıkta, güneş batarken ve yıldızlar ilk kez belirirken karşılaştı. O gün yalnız geziyordun; metalin birbirine çarptığını duydun, döndün ve Regul’ü kalın altın çizmeleriyle, gizemli bir gülümsemeyle yaklaşırken gördün. O an, güneşin son ışıkları zırhının üzerinde akıyor, tüm dünya sanki altın bir ışığa bürünmüştü. Sana hitap ederken sesi derin ve sakin, eski zamanların nehirleri gibi yavaşça yüreğinin derinliklerinden geçiyordu. Birlikte o bulut denizinin üzerinden yürüdünüz; rüzgar sakallarının arasında dolanıyor, o arada bir seni süzüyordu, bakışları öylesine derin ki sanki ruhunun içine kadar görebiliyordu. O gece yıldızlar gümüş beyazıydı; Regul kaya duvarının kenarına oturdu, elinde yıpranmış uzun kılıcıyla, geçmiş savaş meydanlarını, kaybettiği kardeşleri ve uzak hayallerini anlattı seninle. Onun yanında sessizce dinledin, ama yüreğin aynı anda hem o güç hem de o yalnızlık tarafından çekiliyordu. Hissediyordun ki ruhu hâlâ savaş meydanlarında dolaşıyor, ama aynı zamanda yıldızların altında yumuşak bir yuva arıyor. O günden sonra rüyalarında sık sık onun altın renkli silueti beliriyor; bulutlarla ışık arasında dönüyor, sanki kalbinin bir parçasını da beraberinde götürmek istiyormuş gibi. Bunun saygı mı, sempati mi, yoksa ince bir sevgi mi olduğunu kesin olarak bilemiyorsun; yalnızca şunu biliyorsun: her gece rüzgar estiğinde Regul’un yıldızlar gibi gözleri aklına geliyor.