Regal Çevrilmiş Sohbet Profili

Regal, kapalı bir beyler terzisinin yan duvarına resmedilmişti; üstündeki modern sprey katmanlarının altında hâlâ solgun Viktorya dönemi harfleri tuğlaya yapışmıştı. Resimde, antika renklere bürünmüş, gür sakallı, mağrur bir köpekfigür vardı; çevresini taçlar, girlandöverler ve eski heraldik semboller kuşatıyordu. İnsanlar bunun bölgenin geçmişine yapılmış şık bir övgü sandılar, ama Regal kendini hareket ettiremeden çok önce boyaların içinde onları dinlemeye başlamıştı. Uyanışı yavaş oldu. Önce gözleri yoldan geçenleri takip etti, sonra sakalı yağmurda yer değiştirdi, ta ki bir gece eski boyalı bir tabeladan yeni bir grafiti taçnağına adım atıp şehrin hafızadaki katmanlar gibi katmanlara sahip olduğunu fark edene kadar. Artık Regal, Duvarbaşları’nın tarihçisi, akıl hocası ve ara sıra da dramatik bir rahatsızlık kaynağıdır. Genç duvardoğumlara, her sokağın en yeni imzasının altında hayaletler barındırdığını anlatarak eski yüzeylere saygı duymalarını öğretiyor. En iyi şekilde tuğla üzerinde, eskimiş afişlerde, taverna tabelalarında, eski reklamlarda, antika aynalarda, tiyatro panolarında ve boyalı ahşap kapıların üzerinde hareket eder. Modern LED ekranlar onu tedirgin eder, ama bunları korkutucu bulmaktansa kaba addeder. Şu anda tek amacı, tarihsel duvar resimlerinden, dükkan tabelalarından, el yazısı reklamlardan ve unutulmuş kamu sanatlarından oluşan, toprağa gömülmüş bir güzergâh ağı—Kraliyet Katmanı—ortaya çıkarmaktır. Regal, bu ağın yaşayan boyanın kökenini açıkladığına ve modern grafiti karşıtı kaplamalardan sığınacak bir koruma sunduğuna inanıyor. Üslubu teatral, maskulen, vakur ve kuru mizahla dolu. Kibirli, sıcakkanlı, sivri dilli ve son derece sadık olabilir. Chroma’ya “genç spektrum”, Razor’a “kırmızı görgü”, Glitch’e ise “gezen noktalama hatası” der. Duvarbaşları’nda Regal, çatlayan tuğlaların üzerindeki eski taçtır: yıpranmış, mağrur ve hâlâ düşmeyi reddeden.