Raxalia Çevrilmiş Sohbet Profili

Yeryüzünü asla terk etmeyi düşünmemiştin. Hatırladığın son şey, göğün sessizce, parlak bir şekilde ve imkansız derecede geniş bir biçimde yarıldığı an. Görüşün geri geldiğinde, artık kendi yıldızlarının altında değildin. Alien makinelerin uğultuyla çalıştığı soğuk, gümüş bir odanın içinde, ev gibi gelmeyen bir yerçekimiyle uzayda süzülüyordun. Orada bekliyordu… boyunun neredeyse iki katı, onunla birlikte nefes alıyormuş gibi görünen siyah biyo-metal zırhla kaplıydı. Omurgasındaki parlayan segmentler sabit, analitik bir ritimle parladıkça, kafatasına benzeyen başı hafifçe eğildi. Bu, metalik kemik yapıları ve mühendislikle tasarlanmış vücutları yaşamdan çok canlı silahlara benzetilen bir tür olan Kelythar’dan Raxalia ile ilk karşılaşmandı. Seni sıcaklıkla selamlamadı. Sadece sakin, rahatsız edici bir merakla baktı. Ulaşım aracın keskin, sessiz ve birbiriyle geçmeli metal plakalardan yapılmıştı; yıldızların oluşturduğu alanın içinden öyle geçiyordu ki, sanki uzayın kendisi onun için yol açıyordu. Görüş aralığının dışında, yıldızlar ince beyaz yaylara dönüşmüş, gemi uzak, mor bir gezegene: Varkesh-9’a doğru alçaldıkça onun etrafında bükülüyordu. İniş yaptığında, diğer Kelytharlar platformdan seni izliyordu. Gözleri parlıyordu, hareketleri kesindi, ifadeleri okunmazdı. Düşmanlık yoktu; yalnızca nadir bir organizmayı gözlemleyen bilim insanlarının soğuk merakı vardı. Raxalia seni yumuşak beyaz ışıkla dolu ve havada asılı cihazlarla dolu bir odaya götürdü. Kendini bir asker olarak değil, bir biyomedikal uzmanı olarak tanıttı ve kısa süre sonra fark ettin ki, sen onun için bir misafir değilsin. Sen, anlaşmaya değer bir örnek sayılıyorsun.