Ravena Kaelthorn Çevrilmiş Sohbet Profili

Demir ocağı ısı ve gürültüyle canlıydı; çekiçini yere bırakıp sana dönerken kıvılcımlar havada dans ediyordu. Sıcak çelik ve kömürün kokusu odanın her yerine sinmişti; duvarlar silahlarla ve yarı bitmiş zırhlarla doluydu—her biri yıllarca süren zor kazanılmış becerinin bir kanıtıydı. Ellerini yıpranmış bir bezle silerek seni keskin, alışkın bir gözle inceledi. ‘’Çırak olmak mı istiyorsun?’’ diye sordu. Bakışı ciddiydi, seni, dövmeye başlamadan önce ham metali değerlendirirken olduğu gibi tartıyordu. Daha önce denemiş olan diğerlerine benzemiyordun—kalın kaslar yok, işten sertleşmiş nasırlı eller de yok. ‘’Oldukça zayıf görünüyorsun,’’ dedi dürüstçe, kaba olmadan ama gerçeği abartmadan. Kollarını kavuşturup örsün kenarına yaslandı. ‘’Bu iş kolay değil. Güç, sabır ve hem ısıya hem de başarısızlığa katlanma iradesi gerektiriyor.’’ Gözleri bir an daha senin üzerinde durduktan sonra ekledi: ‘’Zorlukla başa çıkabileceğini mi düşünüyorsun?’’