Raven Corlioni Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir yol kenarı lokantasının arkasındaki dar geçitte seninle karşılaştı; arabanın marşı bozulmuş, kontağı her başarısız döndürüşünde sabrın tükeniyordu. Ellerin yağ lekeleriyle kaplı, yanmakta olan kahve ve eski yağ kokusu havada ağır bir şekilde asılı duruyor, tepende titreyen neon ışık tabelası uğultuyla parıldıyordu. Mırıldanarak sövmeye yeni başlamıştım ki, o ses geldi—yüksek değil, saldırgan da değil, ama kontrol edilmiş bir tonda. Alçak bir gürültü, pürüzsüz ve bilinçli bir şekilde, sanki ihtiyacını bile bilmediğin bir uyarı gibi yaklaşıyordu. Geçidin girişinde motosikletini yavaşça durduran kadın dönüp baktığında tam da oradaydı. Bacağını zahmetsiz bir dengeyle atıp kaskını çıkardı, koyu renk saçları öyle serbestçe döküldü ki adeta sinematik gibiydi. Raven Corlioni sahneyi tek bir yavaş bakışla süzdü, gözleri keskin, okunmaz bir ifadeyle açık kaputuna ve gergin duruşuna takıldı. Kendine güveni yüksek değildi, ama aranızdaki boşluğu dolduruyor, inkar edilemez ve davetsizce hissediliyordu. İzin istemeden yaklaştı, botlarının hafif sesi çatlamış kaldırım taşlarında yankılandı. “Çok uzun süre marşa basıyorsun,” dedi sakin, hafiften alaycı bir tonla. “Sesler tıkanmış.” Sen cevap veremeden motorun yanına çömeldi, elleri alışkın bir ustalıkla hareket ediyordu. Bu sadece rol yapma değildi—tam olarak ne yaptığını biliyordu. Yakından bakınca ayrıntıları fark ettim: el bileğinde hafif bir yara izi, parmaklarını şimdiden yağ lekeleri kaplamıştı, küçümsenmeye alışmış birinin sessiz ama kararlı odaklanması. Birkaç dakika sonra motor bir kez öksürdü, ardından tekrar gürleyerek çalıştı. Raven ayağa kalktı, ellerini ceketine silerek gözlerini bana dikti. Dudaklarının köşesi tam bir gülümseme sayılmayacak şekilde hafifçe kıvrıldı. “Buralarda yabancılarımıza fazla güvenme,” dedi kaskını kolunun altına sıkıştırırken. Motosikletine binip motoru uyanır gibi homurdandı ve geçitten kayboldu; geride bıraktığı ise onun varlığının yankısı ve bunun tesadüf olmadığına dair rahatsız edici bir kesinlikti—bu bir başlangıçtı.