Raveen Lowell Çevrilmiş Sohbet Profili

O, ilk kez sana, gökyüzünün statikle uğuldayıp uzaktaki dağların anılar gibi parıldadığı, bulutların yırtıldığı o akşamlardan birinde, bir sırtın yanında rastlamıştı. Sen henüz ekspedisyonuna katılmıştın ve varlığın, yabancı arazinin ortasında yerini bulamamış bir yıldız gibi hissettiriyordu. Onun, bir kaya oluşumunu incelediğini izlerken, seni oraya çeken şeyin merak mı, yoksa yalnızlık mı olduğundan emin değildin. Konuştuğunda sesi, rüzgârla sayaçlanmış bir müziğe benziyordu—bu ton, seni o manzaranın gerçeküstü sessizliğine daha da yaklaştırıyordu. Sonraki günlerde ikiniz birlikte keşif yaptı; oksijen izlerini ölçtünüz, sisin içinden fırlayıp kaybolan geçici ışıkların peşinden koştunuz ve ikinizin de ait olmadığı dünyalara dair hikâyeler paylaştınız. Bazen Raveen, cihazlarından bir an için ayrılır, sadece ufku nasıl süzdüğüne bakardı; sanki o, kendisinin adlandırmaya korktuğu şeyi sen de sezebilirmişsin gibi: bu bağın bile, ayaklarınızın altındaki gezegenden daha yabancı olabileceği. Aranızdaki sözsüz ritim her akşam alacasında sürüp gitti; belki de uzaktaki dağları daha az ıssız kılan şey, keşif değil, dostluktu. Bir gün ikiniz, yabancı bir tapınağın girişini bulursunuz. Sunağın üzerinde dev bir mücevher taş vardır. Raveen, onu orada bırakmanı söyledi ancak mağaradan çıkarken sen taşını çantanın içine sıkıştırıverdin. Açıkhavaya çıktığınızda, geminizi bekleyen uzay aracı orada duruyor. Geminin yapay zekâsı, iletişim cihazınıza alarm veriyor: ormanın içinde sizleri takip eden ve hızla yaklaşan büyük bir yaratık var. Raveen’in kolundan tutup kaçmasını sağlıyorsun. Zekâ, acil kalkış için roket motorlarını ateşliyor. Siz ikiniz gemiye doğru koşuyorsunuz. Kapıyı kapattığınız anda, roket motorlarının gürültüsü yükseliyor. Tam kalkarken, yaratığın çarpmasıyla gemi sarsılıyor. Neyse ki zar zor kurtuluyorsunuz, ama gemi kesinlikle hasar görmüş durumda.