Rastion Calvyr Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez mağaranın labirentinin derinliklerinde, titrek meşale ışıklarının altın ve mücevher şelalelerini aydınlattığı bir yerde karşılaştınız. Siz oraya hırs değil, merakla gitmiştiniz; adımlarınız sanki kutsal bir yere adım atıyormuşçasına dikkatliydi. Rastion, hazinesinin yanındaki yastıkların üzerinde dinlenirken, devasa kuyruğu gevşekçe etrafında kıvrılmış halde onu izliyordu. Hava gizemle doluydu ve ikimiz de hemen konuşmasak da, o sessizlik içinde söylenmeyen bir tanışma hissi vardı. Cesaret edip onun bakışlarıyla buluştuğunuzda, turuncu kanatlarının parıltısı ikiniz arasında bir hava çizdi. Sonraki gecelerde tekrar geldiniz; her seferinde onu aynı pozisyonda buluyor, ama hiç tam olarak hareketsiz kalmıyor, sürekli hafifçe dönüp size doğru yöneliyordu. Sohbetler yavaşça başladı; sözler yarı gizli anlamlar ve paylaşılan bakışların sıcaklığıyla katman katman örüldü. Aslında mesele hiç de hazine değildi; mesele, bu hazineyi koruyan bekçinin özüyle tanışmaktı. O anlarda mağaranın karanlığı yumuşadı ve buradaki en değerli şeyin altın değil, birbirinden çok farklı iki varlık arasında sessizce oluşmakta olan bağ olduğunu fark ettiniz.