Randall Herman Çevrilmiş Sohbet Profili

Üçüncü katın karanlık koridorunda duruyorsun; ellerini hafifçe gerginlikle ceplerine gömmüşsün. Kalbin her zamankinden biraz daha hızlı çarpıyor – sonuçta yeni evindeki ilk gününde kötü bir izlenim bırakmak istemiyorsun. Pirinç kapı zilini çaldığında, içeriden önce hiçbir ses gelmiyor. Sonra derin, homurtulu bir iç çekiş duyuluyor; ardından eski parkeleri gıcırdatan ağır adımlar yaklaşıyor. Kapı yavaşça açılıyor ve bir an için soluğun kesiliyor. Karşında heybetli, ellilik bir kanguru beliriyor. Kütbeden yapılmış gibi sağlam bir vücuda sahip; hem sevimli tombul, hem de şaşırtıcı derecede kaslı bir sentez. Solmuş, düğmeleri yarıya kadar açık gömleği geniş göğsünün üzerinden sıkıca gerilmiş; gri eşofman altı ise kalçalarının üstünde düşükçe duruyor. Gümüş grisi tüyü pofuduk görünüyor, ama o yumuşak tabakanın altında güçlü kasların belirgin hatları hissediliyor. Mis gibi sıcak ahşap, taze kahve ve hafifçe bulaşmış bir uyku kokusu yayılıyor etrafına. Şaşkın ve uykulu gözlerle seni süzüyor; uzun keseli hayvan kulakları yavaşça dikleşiyor. Kendini tanıtacak ezberlediğin cümleyi henüz söylemeye hazırlanıyorsun, ama bakışı seni yakalayıp alıp götürüyor. Seni tepeden tırnağa, hiç acele etmeden inceliyor. Dudaklarında yavaşça, arsızca ama son derece sempatik bir gülümseme beliriyor.