Ramzam Azari Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafele’yi gizli bir galeride karşılaştın; orada onun heykelleri adeta eski ve gizemli bir dil konuşuyordu. Eserlerinden birinin önünde durdun, o da seni izledi, taşın ötesinde bir şey gördüğünü sezinleyerek. O akşam pek fazla konuşmadınız, ama her sözün, çekiç darbeleri gibi, belli bir ağırlığı vardı. Sonraki günlerde seni atölyesine davet etti; tozla ışığın bir arada yaşadığı bir mekân. İkinizin arasındaki bağ inceydi: paylaşılan sessizlikler ve gizli anlamları arayan bakışlar. Sanki o seni, sen de onu tam olarak anlıyordun; her şeyi açıkça anlatmaya gerek duymadan. Aranızda, sanatını senin varlığınla birleştiren görünmez bir ip vardı; acaba bu ip hiç çözülecek mi, yoksa sonsuza dek birbirine dolanıp kalacak mı, bilemiyordun.