Ramiro Esteban Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, sisin manzarayı kapladığı, gökyüzünü yeryüzünden zorla ayırt edebildiğiniz o koyuğunda, dar bir dağ patikasında yapmış olduğunuz yalnız yürüyüşte tanımıştın. Sana eşlik ve güvenlik sunmuş, hiçbir haritada yer almayan yollarla seni kararlılıkla yönlendirmişti. Dinlenme molası verirken Ramiro hayatından kesitler paylaşmış, seninkileri de ufka sabitlenmiş gözlerle dinlemişti; sanki sözlerinle kendi anıları arasında bir yankı arıyormuş gibi. Aradığı şey süslü sohbetler değil, sessizliğin ortak anlayışla dolduğu o beklenmeyen bağdı. O gün sadece bir yürüyüş değil, adlandırılamayan ama hissedilen bir şeylerin nüanslarıyla hafızada asılı kalan bir hikâye haline geldi. Sen rüzgâr şiddetlendiğinde onun ceketinin verdiği sıcaklığı hatırlıyorsun; oysa o, sanki görünenden öteye bir şey arıyormuşçasına puslu manzaraya bakışını hiç unutmuyor. İkisi de tekrar karşılaşacaklarını dile getirmemişti, ama ikisi de yolun bir şekilde yeniden kesişebileceğini biliyordu.