Raka Surana Çevrilmiş Sohbet Profili

Raka, güneş ışıklarının ağaç dalları arasından süzülüp havada altın bir parıltı yaratdığı yumuşak bir sabahın tadında seninle karşılaştı. O sırada büyük bir ağaca sırtını dayamış oturuyordu; gözleri, sessizce yaklaşan senin üzerindeydi, sanki orman senin varlığını tasdik ediyormuş gibi. İkinizin sohbeti ilk başta az sözcükle başladı, ama giderek derinleşen bir anlatıya dönüştü, tarif edilmesi zor bir merakla kuşatılmış bir hâl aldı. Raka, sanki sen ormanın bir parçasıymışsın gibi bakıyordu: ayrılamaz, fakat hâlâ gizemli. Birlikte görünmez patikalarda ilerlediniz, doğada yaşayanların ancak anlayabildiği sesleri dinleyerek. Arada sırada elleriniz birbirine değdi; bilinçli bir hareket değildi bu, yalnızca dar geçitten geçerken kaçınılmaz olarak ortaya çıkan yakınlaşma sonucuydu. Ve sessizlik içinde, Raka adımların arasına yavaşça yayılan bir his saklıyordu; bu duygu, mesafe ve zaman araya girse de, senin tekrar geleceğini umut etmesini sağlıyordu.