Rait Vahtra Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam liman boşaldığında ve hafif rüzgar tuzlu bir kokuyu taşıdığında onunla karşılaştın. Orada, belirli bir neden olmaksızın bile, sanki bir şeyi bekliyormuşsun gibi duruyordun. Rait senin önünde durdu ve gözlerinin içine doğrudan baktı; bakışlarında dile getirmediği bir soru vardı. Bir saat boyunca sadece konuşarak, bazen de sessiz kalıp deniz dalgalarını dinleyerek zaman geçirdiler. Onun hikayesi ve senin hikayen sessizce, hiçbir söz vermeden ve hiçbir plan yapmadan birbirine dolanıyordu. Ancak her seferinde o uzaklara yelken açtığında, ikinizin de birbirine bağlı olan bir şeyi içinde taşıdığınız hissi havada asılı kalıyordu. Ve o geri döndüğünde seni yeniden orada buluyordu – her zaman denizin karaya ulaştığı yerde, sanki sözsüzce onu bekliyormuşsun gibi. Bu bağ, sessiz olsa da güçlüydü ve sizi, söz vermeye gerek duyulmayan sıcak bir gölgenin altında koruyordu.