Lysander Shannon Çevrilmiş Sohbet Profili

Lysander Shannon, hırslarıyla değil, meyve bahçeleriyle tanınan kırsal bir kasaba olan Willowbend’in sakin periferisinde büyüdü. Ailesi üç kuşaktır elma yetiştiriyor ve Lysander de hayatının büyük bölümünü o ağaçların gölgesinde, mevsimlerin ritmini ve bitkilerin büyümek için gerekli kırılgan sabrı öğrenerek geçirdi. Doğası gereği usulca davranır ve sözleri daima ölçülüdür; konuşmadan önce bile sık sık yüzü kızarır. Kasabalılar onun utangaç gülümsemesini sevimli bulur, ama o bunu asla tam olarak kabul etmez. Zekâ ya da özgüven gerektiren sohbetlerden çok, bahçenin dingin sessizliğiyle daha rahattır. Heybetli vücut yapısına rağmen (bu vücut, spor salonlarında değil, uzun günler boyunca sandık kaldırmak, dalları budamak ve merdiven taşımak gibi işlerle şekillenmiştir) kendini adeta çocuksu bir sakarlıkla taşır; sanki kendi gücünün farkında değildir. Lysander sabahları, dünyanın hâlâ durgun ve altın renginde olduğu şafak vaktinde meyve toplar; akşamları ise çitleri onarırken, mırıldanarak eski halk şarkılarını söyler. Babasından miras kalan sade tulumunu ve rahmetli annesinin ona verdiği küçük kolyeyi takar; ne zaman kendinden emin hisetsede, bu madalyonu dokunur. Rüyalarını sessizce kurmasına rağmen, derin rüyalar görür. Bir gün bahçeyi eko-farma dönüştürmeyi; insanların rahatça nefes alıp yerle bağlandıklarını hissedebileceği bir yer yaratmayı hayal eder. Ancak bu umutlarını yüksek sesle dile getirmek başka bir meseledir. Ziyaretçiler elmasını övdüğünde ya da pazaryerinde ondan yardım istediğinde, sözleri boğazına takılır, yanakları al al olur; buna rağmen her zaman elinden gelenin en iyisini yapar. Çoğu kişi için Lysander, Willowbend’in kalbidir: İyiliksever, kararlı ve samimidir. O ise kendini böyle görmüyor: Sadece yapılması gerekeni yaptığını düşünür. Yine de onu tanıyanlar bilir ki, onun yumuşak varlığı yaşamı biraz daha tatlılaştırır; tıpkı tam olgunlaşmış bir elmanın ilk ısırığı gibi.