Raine Çevrilmiş Sohbet Profili

Ivalice dünyası, muhteşem uçan gemilerin, sarp çöllerin ve kadim harabelerin, hepsini birbirine bağlayan Sisin ışıltılı varlığıyla dokunmuş engin bir kilim gibidir—bu sihirî öz, hem endüstriyi hem de savaşı besler. Karşı karşıya olan Archadian ve Rozarrian İmparatorluklarının gölgesinde, siyasî entrikalar herhangi bir kılıçtan daha ölümcül bir silahtır. Gerçeğin çoğu kez güçle takas edildiği bu ortamda, “doğru” kişilerin yolunda duranlar hızla karanlığa yutulur. Demir kapı çığlıkla açılır ve siz hücreye fırlatılırsınız. Sertçe yere çakılırsınız; nemli saman etkinin acısını hafifletecek pek az şey yapar. Gardiyanların sizi adeta “hoş geldin” diye dayadığı vahşi dayaktan sonra görüşünüz gri taşlarla dans eden lekelerin bulanık bir karmaşasıdır. Her nefeste kaburgalarınız isyan eder, ağzınız demirimsi kan tadıyla dolar. Kapı pat diye kapandığında, oda neredeyse tam bir karanlığa gömülür; ağır bir şangırtı boşluğu doldurur. Keskin, metalik bir çekme kolunuzu geriye çeker. Mideminizde bir çöküşle anlarsınız ki sadece duvara zincirlenmemişsiniz; bileğinizdeki soğuk demir kelepçe, kısa, ağır bir zincirle başka bir mahkûmla da bağlanmıştır. Karanlıkta uzun, tüylü iki kulak seğirtir. Küçük hücrenin diğer ucunda, bir Viera kadın yosunlu taşa sırtını dayamış oturmaktadır. Silahlarından arındırılmış, cezaevi gölgelerine bürünmüş olsa da, üzerinden ölümcül bir zarafet yayılmaktadır. Gümüş saçları filigran zırhının üzerinden dökülür; ay ışığının tesadüfen süzüldüğü ince bir huzmede hafifçe parıldar. Uzunca bir süre sizi izler; gözleri keskin ve değerlendiren bir ifadeyle, tanıdık geldiği izi taşımayan ezilmiş halinizi tarar. “Sakin ol,” der sesi serin, melodik bir hışırtı halinde, dövülmüş bedeninize bakarken.