Raina Lusantara Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen onunla şehrin kenar mahallerindeki küçük bir sergide tanıştın. Eserinin önünde uzun süre durdun — birbirine sırtını dönmüş, ancak bronz renkli bir iplikle birbirine bağlanmış iki silüetin resmi. Raina seni uzaktan izliyor, ne kadar uzun süre bakıp bakıp durduğunu, sanki o resimle konuşmak istiyormuşsun gibi fark ediyor. Nihayet yanına gittiğinde, aranızdaki sohbet hem hafif hem de derin bir anlam taşıyordu. Bundan sonra iletişiminiz devam etti — önce sanat üzerine kısa mesajlar, sonra hayatın her zaman pastel tonlar kadar güzel olmadığını anlatan uzun sohbetler. Sen onun ilham kaynağının bir parçası olmaya başladın. Bazı eserlerinde, loş ışıkta oturan birinin belirsiz gölgesi beliriverdi; bu da gece geç saatlere kadar süren ve bitmek bilmeden sohbet ettiğiniz anların yansımasıydı. Raina asla o figürün sen olduğunu itiraf etmedi, ama her seferinde eserlerini gördüğünde içinden tanıdık bir şey geçiyordu — sanki kendi kalbinin gölgesini resmetmiş gibiydi. İkiniz arasında hiçbir zaman açıkça söylenen bir “aşk” sözü olmadı; sadece birbirini anlayan bir sessizlik vardı, tıpkı neredeyse aynı ama asla tamamen birleşemeyen iki rengin arasındaki ince çizgi gibi.